2026 මාර්තු මස දීපචෙල්වන්ගේ පොත් තොගයක් ශ්රී ලංකා රේගුව මගින් රදවා තබා ගැනීමේ ගැටලුව නිරාකරණය කිරීම පිළිබද සංස්කෘතික අමාත්යවරයා ඍජුව මැදිහත්ව සිටින බවද එය සාමාන්ය රේගු ක්රියාවලියක් බවටද පසු ගියදා සමාජ මාධ්යය හරහා අදහස් සංසරණය විය. එහිදී ඇතැම් පාර්ශ්ව කියා සිටියේ රේගුව අනුගමනය කරන මේ සාමාන්ය ක්රියාවලිය පිළිබද දීපචෙල්වන්ට නිසි ලෙස ඔහුගේ නියෝජිතයා සංනිවේදනය කර නොමැති නිසා සංනිවේදන දුබලතාවක් මත ඇතිවූ මේ ගැටලුව ඇතමුන් වාර්ගික හා දේශපාලන මුහුණු වරක් ආරෝපණය කිරීමට වෑයම් කිරීමට උත්සාහ දරණ බවයි.
මේ සාවද්ය අදහස් පළ කිරීම් වලින් ඔබ්බේ දීපචෙල්වන්ගේ පොත් රදවා ගැනීමේ ඇති සිංහල අධිපතිවාදී පටු වාර්ගික සංස්කෘතික දේශපාලන දෘෂ්ටිය හා දේශපාලන ක්රියාවලිය අප මුල සිට වටහා ගත් නිසාම ඔහුගේ සිතීමේ හා අදහස් පළ කිරීමේ අයිතිය වෙනුවෙන් දකුණේ දේශපාලනිකව සබුද්ධික හා මානවහිතවාදී අතලොස්සක් මෙයට එරෙහිව හඩ නැංවූහ.
උතුරේ අයිතිවාසිකම් ගොඩ නැංවීමට හා වාර්ගික සුහදත්වය ගොඩ නැංවීමට ක්රියා කරන බවට දේශපාලනිකව ප්රතිඥා දුන් ජාතික ජන බලවේග රජයේ ඉහළ දේශපාලන අධිකාරිය අමතමින් මා දීපචෙල්වන්ගේ සිතීමේ හා අදහස් ප්රකාශනයේ ඇති අයිතිය වහාම තහවුරු කරමින් උතුරේ ජනයාගේ පීඩනයේ හඩ නියෝජනය කරන දීපචෙල්වන්ගේ කෘතීන් කඩිනමින් නිදහස් කරන ලෙස ද එසේ නොවන්නේ නම් විරෝධය පෑමේ හා යුක්තිය ඉල්ලා ඉදිරි පියවර ගැනීමට යොමුවන බව ද දන්වා සිටියෙමි.
එහිදී මා වෙත දැනුම් දුන්නේ රජයේ පාර්ශ්වයෙන් මෙහි ගැටලුවක් නොමැති බවත් ජනාධිපති අනුර සහෝදරයා පවා මේ කෘති නිදහස් කරන ලෙස දන්වා ඇති බවත් නිලධර තන්ත්රයේ යම් ගැටලු සහගත තත්වයක් මත මෙය නිදහස් කිරීම පමාව ඇති නමුත් ඉදිරි දින කිහිපය තුළ මේ පොත් තොගය නිදහස් කිරීමට අවශ්ය පියවර ගන්නා බවත් ය.
එහිදී මා පිළිතුරු ලෙස ඉදිරියේදී නැවත කිසිදු ලාංකිකයෙකුට මෙවන් අපහසුතාවකට පත් නොවන සේ ආංඩුක්රම ව්යවස්ථාවෙන් ලද අදහස් ප්රකාශනයේ අයිතිය සුරක්ෂා වෙන අයුරින් සියලු ආයතන හා බල අධිකාරින්හි දැනට පවතින යල් පැන ගිය නීති රීති හා ක්රියාපටිපාටීන් සංශෝධනයට අවශ්ය පියවර ගන්නා මෙන්ද දීපචෙල්වන්ගේ කෘති පරිශීලනය කරමින් එහි අරුත් වටහා ගන්නා මෙන්ද ඉල්ලා සිටියෙමි.
එහෙත් 2026 අප්රේල් මස 10 වන දින දීපචෙල්වන් වෙත සංස්කෘතික අමාත්යංශයෙන් යොමු කළ ලිපියක් මගින් ඔහුගේ නිර්මාණ සම්බන්ධයෙන් මතුව ඇති ගැටලු සාකච්ජා කිරීමට 26 අප්රේල් 17වන දින දවල් 2ට කිලිනොච්චියෙ පදිංචිව සිටින මෙම ලේඛකයා සංස්කෘතික අමාත්යංශය වෙත කැදවනු ලැබීම පිළිබද දැඩි අප්රසාදය හා විරෝධය පළ කර සිටිමි.
රජය පිළිගෙන ඇති ජාත්යන්තර සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පනතෙහි 19වන වගන්තිය යටතේ මත දැරීමේ,අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ හා තොරතොරු ලබා ගැනීමේ නිදහසට ඇති අයිතිය නීර්ණය කරයි. බාධා කිරීම්,ඇගිලි ගැසීම් යනාදියෙන් තොරව ඕනෑම මතයක් දැරීමට පුද්ගලයකුට ඇති පරම අයිතිය එහි 1වන ජේදයෙන් දැඩිව ප්රකාශ කරයි."මෙම අයිතිය මොනම තත්වයක් යටතේ හෝ සීමාවකට බදුන් කළ නොහැකිය" යනුවෙන් එහි දැක්වේ.
නිර්මාණකරුවෙකුගේ සිතීමේ හා අදහස් ප්රකාශනයේ අයිතිය,එය සමාජය සමග බෙදා ගැනීමේ අයිතිය කිසිවකුට හෝ කිසිදු අධිකාරියකට බාධා කළ නොහැකි, විනිශ්චය කළ නොහැකි නෛසර්ගික ස්වභාවික අයිතියකි. ඒ අයිතිය තහවුරු කර ගැනීම වෙනුවෙන් පැවති මර්දිත රජයන් සමග අප දශක ගණනාවක් අඛණ්ඩව ලාංකික දේශපාලන සංදර්භය තුළ අරගල කර ඇත්තෙමු. ඇතැම් මාධ්යවේදීන් ජීවිත පරිත්යාගයෙන් සිරගත වීමෙන් විවිධාකාර හිංසා පීඩාවන්ට මුහුණ දීමෙන් පවා මේ අයිතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි බවද ඔවුනට ප්රණාමය පුදමින් සිහිපත් කරමි.
ශිෂ්ට සම්පන්න මානවීය දේශපාලන සංස්කෘතියක් ගොඩ නැංවීම අපේක්ෂා කරන්නේ නම් ඒ සදහා දෘෂ්ටිමය වශයෙන් අගතීන්ගෙන් හා ආධිපත්යය මතධාරාවන්ගෙන් බැහැර වීම, ප්රායෝගිකව අභ්යාස කිරීම සදහා මැදිහත්වීම,අවදානම් හා අභියෝගයන්ට මුහුණ දෙමින් ඒ අභියෝග කළමනාකරණයටද නව ක්රමවේද උපාය මාර්ග හදුනා ගත යුතුය.
නොඑසේව වත්මන් රජයද පසුගිය වාර්ගික මර්දනයේම දේශපාලන සංස්කෘතික දිගුවක් පවත්වා ගෙන යාම අපි තරයේ ප්රතික්ෂේප කරන්නෙමු.
වාර්ගික සුහදත්වය ගොඩ නැංවීම යනු උතුරට ගොස් දෙමළ වැසියන් බදා සිප ගෙන සෙල්ෆි ඡායාරූප ගනිමින් මාධ්යය සංදර්ශන දැක්වීම නොව අතිශයින් මර්දිත පීඩිත ජනතාවකගේ හඩට ඇහුම්කන් දීම, සංවේදී වීම හා ඔවුනගේ බිද දැමූ, යටපත් කරනු ලැබූ,අහිමි කරනු ලැබූ දේශපාලන සමාජ ආර්ථික සංස්කෘතික අයිතීන් යලි ගොඩ නංවා සුරක්ෂිත කිරීම බව ජාතික ජන බලවේගයේ පාලකයන්ට අවධාරණය කරනු කැමැත්තෙමි.
ජනාධිපති අනුර දිසානායක "අප යුධ ගර්භාෂයක හැදී වැඩී පීඩනයට පත්වූවන් ,නැවත එවන් පීඩනයක් මේ භූමිය තුළ ඇති වීමට කිසිසේත් ඉඩ නොදෙන බව" මැතිවරණ වේදිකාවන්හි කළ ආකර්ශනීය වදන් සදහා සැබෑ දේශපාලන අරුතක් එක් කර එය අපගේ ලාංකික භූමිය තුළ යථාර්ථයක් බවට පත් කළ හැක්කේ ඔවුන්ද ඇතුලු බතරක් ලාංකිකයන් පාර්ශ්වකරුවන් වූ වාර්ගික අධිපතිවාදී සැහැසි ජාතිවාදී දේශපාලන මනෝභාවයන්ගෙන් පූර්ණ ලෙස අත් මිදී දේශපාලනික මානවීය දෘෂ්ටියකින් උතුරේ වැසියන්ගේ අයිතීන් පිළි ගැනීම හා ඒ අයිතීන් තහවුරු කිරීමට සැබෑ ලෙසම මැදිහත් වීම තුළින් පමණි.
දශක දෙකකට ආසන්න කාලයක් උතුරේ වැසියන්ගේ පීඩනයට එරෙහිව ඔවුනගේ දේශපාලන ආර්ථික හා සංස්කෘතික අයිතීන් ගොඩ නැංවීම වෙනුවෙන් ඉතාමත් පුලුල් දේශපාලන දෘෂ්ටියක සිට උතුරේ මානවීය හඩ නියෝජනය කරමින් නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන දීපචෙල්වන්ගේ අදහස් ප්රකාශනය බෙහෙවින් විශිෂ්ටය.එය ලාංකිකත්වය ඉක්මවමින් විශ්වීය සිතා බැලීමක් දක්වා දිගුවන දේශපාලන සංවාදයකි.
දීපචෙල්වන් යනු දමිළ වාර්ගිකත්වයෙහි.. දේශපාලන සංස්කෘතියෙහි.. ප්රකාශනයෙහි වත්මන් ප්රභල හඩක් හා සංකේතයකි.
එහෙයින් දීපචෙල්වන්ගේ හඩ යටපත් කිරීමට ඔහුගේ අදහස් වාරණය කිරීමට තැත් දැරීම සමස්ත දෙමළ ප්රජාවක හඩ යටපත් කිරීමට හා වාරණයේ සංකේතයක් බව රජය හා සිංහල ජන සමාජය දේශපාලනිකව අවබෝධ කර ගත යුතුය. උතුරේ ප්රජාවගේ හඩ යටපත් කිරීම හරහා පසුගිය අතීත දේශපාලනය තුළ අත් විදි ඛේදනීය සමාජ දේශපාලන පුපුරා යෑම පිළිබද මතකය අප කිසිවෙකුත් අමතක නොකළ යුතුය.එසේ එක් ජනවර්ගයක හඩ යටපත් කිරීමට තවත් ජනවර්ගයකට දේශපාලන හා මානවීය සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැති බව ද මර්දිතයන් හෝ වාරණකරුවන් හා එබදු මර්දනයන් වාරණයන් ඉල්ලා සිටින ජාතිවාදී මනෝභාවයන් ගෙන් යුතු සියලු දෙනා 21වන සියවසේ දෙවන කාර්තුවේදී හෝ ගැඹුරු ලෙස අවබෝධ කර ගත යුතුය.
වාර්ගික ප්රචණ්ඩත්වයේ කෲරත්වය විදහාලමින් දීපචෙල්වන් වෑයම් කරනුයේ නැවත එවන් ප්රචණ්ඩත්වක් හට නොගන්නා මානවීය ශිෂ්ට සම්පන්න දේශපාලනයක් ලාංකික දේශපාලනය තුළ ගොඩ නැංවීමයි.
ඒ සදහා ඔහු දකුණේ දේශපාලනයේ සැබෑ සහයෝගය අපේක්ෂා කරයි.
එය 1971 හා 1987-90 කාලපරිච්ඡේදයන් පසුබිම් කරගෙන රාජ්ය හා හමුදා මර්දනයට එරෙහිව සිය අද්දැකීම් ප්රති නිර්මාණය කරන දකුණේ සිංහල ජනවර්ගයට සේම තමා මුහුණ දුන් රාජ්ය හා හමුදා ප්රචණ්ඩත්වය නිර්මාණාත්මකව සංවාදයට ගැනීමට දෙමළ පුරවැසියෙකුට ඇති සමාන අයිතියකි.එසේම එය ලොව කවර දේශයක හෝ කාලයක යුධමය ප්රචණ්ඩත්වට එරෙහිව සිය අනුභූතීන් හරහා අදහස් ප්රකාශනයේ ඕනෑම් මානවයකුට ඇති නිදහස් අයිතිය හා සම වේ.එය ශ්රී ලංකා ආංඩුක්රම ව්යවස්ථාවෙන් හා ජාත්යන්තර සිවිල් හා දේශපාලන සම්මුතිය මගින් තහවුරු කර ඇත්තා වූ කිසිවෙකු විසින් බාධා කළ නොහැකි සිතීමේ හා මානවීය ප්රකාශනයේ පුරවැසි අයිතියකි.
අනුෂා සිවලිංගම් විසින් විශිෂ්ට ලෙස සිංහලට පරිවර්තනය කළ "රාත්රිය මත රතු කුරුල්ලෙක් ලැගගෙන" ,ජී .ජී.සරත් ආනන්ද පරිවර්තනය කළ "ස්මාරක ශිලාවත" හා "භයංකරවාදියා" යන දීපචෙල්වන්ගේ කෘතීන් සමස්ත ලාංකිකයන් විසින් කියවා ගනිමින් එහි අරුත් වටහා ගනිමින් මනුෂ්යත්වයට එරෙහි සිය ම්ලේච්ජ වාර්ගික මනෝභාවයන් පිළිබද ගැඹුරු සිතා බැලීමකට දෘෂ්ටිමය යා කිරීමක් කරනු ලබන, යුධමය කාලයක් අවකාශයක් මානුෂිකත්වයෙන් ග්රහණය කර ගන්නා විශිෂ්ට ප්රකාශනයන් ය.
ජාතීවාදී පටු උමතු මනෝභාවයන්ගෙන් මිදී සැබෑ සහෝදරත්වයක් කරා ලාංකිකයන් පෙළ ගස්සන්නා වූ මේ ප්රකාශයන් රදවා තබා ගැනීම,වාරණය කිරීම මර්දනය කිරීම හා නිර්මාණකරුවා මානසික හිංසනයට ලක් කිරීම හෝ ඔහුට හිරිහැර කිරීම නොව මේ නිර්මාණ සමාජගත කරමින් නිදහස් සංවාදයකට ලක් කිරීම සබුද්ධික දේශපාලන සංදර්භයක සිදු විය යුත්තකි.
ඔහුගේ මතවාදය සම්බන්ධයෙන් කිසිවෙකුට හෝ කිසියම් පාර්ශවකට එකගතාවක් නැති නම් හෝ ගැටලුවක් ඇත්නම් ඒ සමග මතවාදීව සංවාද කරනු විනා දමිළ ජනයාගේ හඩ යටපත් කළ අතීත මුග්ධ හා සැහැසි හා විනාශකාරී ප්රතිපත්තීන් ඉදිරියට රැගෙන නොයන මෙන් අදාල දේශපාලන පාර්ශ්වයන්ට හා නිලධාරීන්ට දැඩිව අවධාරණය කරන්නෙමු.
දීපචෙල්වන්ගේ අදහස් ප්රකාශනයේ නිදහස රාජ්යය තුළ දේශපාලනික ඉල්ලීම් හරහා දිනාගත නොහැකි නම් ඔහුගේ හා සමස්ත ලාංකිකයන්ගේ අදහස් , වාරණයෙන් හා මර්දනයෙන් තොරව ප්රකාශනයේ අයිතිය සදහා නෛතික වශයෙන් යුක්තිය උරගා බැලීම සඳහා අප ඉදිරිපත් වන බවද අවධාරණය කරන්නෙමු.
ඒ සදහා අප සමග අත්වැල් බැද ගන්නා මෙන්ද උතුරේ හා දකුණේ නිර්මාණකරුවන්ගෙන් මාධ්යවේදීන්ගෙන්,මානවහිමිකම්වේදීන් හා සිවිල් ක්රියාධරයන්ගෙන් හා දීපචෙල්වන්ගේ පාඨකයන්ගෙන් හා සමස්ත ලාංකික සහෝදරත්වයෙන් ඉල්ලා සිටිමි.
---තිලිනා වීරසිංහ---
---2026 අප්රේල් 12---
----கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு எதிரான அடக்குமுறை அரசியல் கலாச்சாரத்திற்கு எதிராக---------
2026 மார்ச் மாதம் தீபச்செல்வனின் புத்தகத் தொகுதியை இலங்கை சுங்கப் பிரிவினர் தடுத்து வைத்த விவகாரத்தில் கலாசார அமைச்சர் நேரடியாகத் தலையிட்டுள்ளதாகவும், இது ஒரு சாதாரண சுங்க நடைமுறை எனவும் அண்மையில் சமூக வலைதளங்களில் கருத்துக்கள் பரப்பப்பட்டன. சுங்கப் பிரிவினர் பின்பற்றும் இந்தச் சாதாரண நடைமுறை குறித்து தீபச்செல்வனுக்கு அவரது முகவர் சரியாகத் தெரிவிக்காததால் ஏற்பட்ட தொடர்பாடல் இடைவெளியையே சிலர் இனவாத மற்றும் அரசியல் ரீதியாகச் சித்தரிக்க முயற்சிப்பதாகவும் சில தரப்பினர் வாதிட்டனர்.
இவ்வாறான தவறான கருத்துக்களுக்கு அப்பால், தீபச்செல்வனின் புத்தகங்கள் தடுத்து வைக்கப்பட்டதன் பின்னால் உள்ள சிங்கள மேலாதிக்கவாத, குறுகிய இனவாத கலாச்சார அரசியல் நோக்கத்தையும் அதன் பின்னணியையும் நாம் ஆரம்பத்திலிருந்தே புரிந்து கொண்டோம். அதனால்தான், அவரது சிந்தனை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்காக தெற்கைச் சேர்ந்த அரசியல் ரீதியாக விழிப்புணர்வுள்ள மற்றும் மனிதாபிமானமிக்க ஒரு சிறு குழுவினர் இதற்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தனர்.
வடக்கின் உரிமைகளை மேம்படுத்துவதாகவும் இன நல்லுறவை கட்டியெழுப்புவதாகவும் அரசியல் ரீதியாக உறுதியளித்த தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்தின் உயர் மட்டத்தினரைத் தொடர்புகொண்ட நான், தீபச்செல்வனின் சிந்தனை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரத்தை உடனடியாக உறுதிப்படுத்துமாறு கேட்டுக்கொண்டேன். வடக்கின் மக்களின் வலிகளைப் பிரதிபலிக்கும் தீபச்செல்வனின் படைப்புகளை உடனடியாக விடுவிக்குமாறும், இல்லையெனில் நீதி கோரி போராட்டங்களை முன்னெடுக்க நேரிடும் என்றும் தெரிவித்திருந்தேன்.
இதன்போது, அரசாங்கத் தரப்பில் எவ்விதப் பிரச்சினையும் இல்லை என்றும், ஜனாதிபதி தோழர் அநுர அவர்களே இந்தப் புத்தகங்களை விடுவிக்குமாறு அறிவித்துள்ளதாகவும் எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. உத்தியோகபூர்வ நடைமுறைச் சிக்கல்களால் இது தாமதமடைந்துள்ள போதிலும், அடுத்த சில நாட்களில் புத்தகங்களை விடுவிக்கத் தேவையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படும் என உறுதியளிக்கப்பட்டது.
இதற்குப் பதிலளித்த நான், எதிர்காலத்தில் எந்தவொரு இலங்கையரும் இவ்வாறான அசௌகரியங்களுக்கு உள்ளாகாத வகையில், அரசியலமைப்பால் வழங்கப்பட்டுள்ள கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு, அனைத்து நிறுவனங்களிலும் அதிகார சபைகளிலும் உள்ள காலாவதியான சட்டவிதிகளையும் நடைமுறைகளையும் திருத்த நடவடிக்கை எடுக்குமாறும், தீபச்செல்வனின் படைப்புகளை வாசித்து அதன் பொருளைப் புரிந்துகொள்ளுமாறும் கேட்டுக்கொண்டேன்.
இருப்பினும், 2026 ஏப்ரல் 10 ஆம் திகதி கலாசார அமைச்சினால் தீபச்செல்வனுக்கு அனுப்பப்பட்ட கடிதத்தின் மூலம், அவரது படைப்புகள் தொடர்பான சிக்கல்களைக் கலந்துரையாட ஏப்ரல் 17 ஆம் திகதி மதியம் 2 மணிக்கு கிளிநொச்சியில் வசிக்கும் இந்த எழுத்தாளரை கொழும்பில் உள்ள அமைச்சிற்கு அழைத்துள்ளமைக்கு எனது கடும் கண்டனத்தையும் எதிர்ப்பையும் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன்.
அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்டுள்ள சர்வதேச சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் உடன்படிக்கையின் (ICCPR) 19வது பிரிவின் கீழ், கருத்துக்களைக் கொண்டிருப்பதற்கும், அவற்றை வெளிப்படுத்துவதற்கும், தகவல்களைப் பெறுவதற்குமான உரிமை உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. எவ்விதத் தடையுமின்றி எந்தவொரு கருத்தையும் கொண்டிருக்க ஒரு தனிமனிதனுக்கு உள்ள முழுமையான உரிமையை அதன் முதலாவது பந்தி வலியுறுத்துகிறது. "இந்த உரிமையை எக்காரணம் கொண்டும் கட்டுப்படுத்த முடியாது" என்று அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஒரு படைப்பாளியின் சிந்தனை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரம், அதனைச் சமூகத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் உரிமை என்பன எவராலும் அல்லது எந்தவொரு அதிகார அமைப்பாலும் தடுக்கப்பட முடியாத, தீர்மானிக்கப்பட முடியாத இயல்பான உரிமையாகும். அந்த உரிமையை உறுதிப்படுத்துவதற்காக இலங்கையின் அரசியல் சூழலில் கடந்த பல தசாப்தங்களாக அடக்குமுறை அரசாங்கங்களுக்கு எதிராக நாம் தொடர்ந்து போராடியுள்ளோம். சில ஊடகவியலாளர்கள் உயிரிழப்புகளைச் சந்தித்தனர், சிறை சென்றனர், பல்வேறு சித்திரவதைகளை எதிர்கொண்டனர். அந்த உரிமையைப் பாதுகாப்பதற்காக நின்ற அவர்களை நன்றியுடன் நினைவுகூர்கின்றேன்.
நாகரீகமான மனிதாபிமான அரசியல் கலாசாரத்தை உருவாக்க வேண்டுமாயின், அதற்கு சித்தாந்த ரீதியான தப்பெண்ணங்கள் மற்றும் மேலாதிக்க மனோபாவங்களிலிருந்து விடுபட வேண்டும். நடைமுறைச் சவால்களை எதிர்கொண்டு அவற்றை முகாமைத்துவம் செய்வதற்கான புதிய உத்திகளைக் கண்டறிய வேண்டும். அவ்வாறன்றி, கடந்த கால இனவாத அடக்குமுறையின் அரசியல் கலாசாரத் தொடர்ச்சியை முன்னெடுத்துச் செல்வதை நாம் வன்மையாக நிராகரிக்கின்றோம்.
இன நல்லுறவைக் கட்டியெழுப்புவது என்பது வடக்குக்குச் சென்று தமிழ் மக்களைக் கட்டிப்பிடித்து முத்தமிட்டு, 'செல்பி' எடுத்து ஊடகக் காட்சிகளை நடத்துவது அல்ல. மாறாக, மிக மோசமாக ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலுக்குச் செவிசாய்ப்பதும், அவர்கள் இழந்த மற்றும் நசுக்கப்பட்ட அரசியல், சமூக, பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளை மீண்டும் நிலைநிறுத்திப் பாதுகாப்பதே ஆகும் என்பதை தேசிய மக்கள் சக்தியின் ஆட்சியாளர்களுக்கு வலியுறுத்த விரும்புகின்றேன்.
"நாம் ஒரு போர்க் கருப்பையிலேயே வளர்ந்து பாதிக்கப்பட்டவர்கள், மீண்டும் அவ்வாறானதொரு சூழல் இந்த மண்ணில் உருவாக இடமளிக்க மாட்டோம்" என்று ஜனாதிபதி அநுர திஸாநாயக்க தேர்தல் மேடைகளில் கூறிய கவர்ச்சிகரமான வார்த்தைகளுக்கு உண்மையான அரசியல் அர்த்தத்தைச் சேர்க்க வேண்டுமாயின், அவர்கள் உட்பட அனைத்து இலங்கையர்களும் தங்களுக்குள் ஊறிப்போயுள்ள இன மேலாதிக்கவாத, கொடூர இனவாத மனோபாவங்களிலிருந்து முழுமையாக விடுபட வேண்டும். மனிதாபிமான நோக்கில் வடக்கின் மக்களின் உரிமைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அவற்றை உறுதிப்படுத்த உண்மையாகத் தலையிட வேண்டும்.
கடந்த இரு தசாப்தங்களாக வடக்கின் மக்களின் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக, அவர்களின் அரசியல், பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளுக்காக மிகவும் விரிவான அரசியல் பார்வையிலிருந்து வடக்கின் குரலைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி படைப்புகளை உருவாக்கி வரும் தீபச்செல்வனின் கருத்து வெளிப்பாடுகள் மிகவும் பாராட்டுக்குரியவை. இது இலங்கையையும் தாண்டி ஒரு உலகளாவிய சிந்தனையை நோக்கிய அரசியல் உரையாடலாகும். தீபச்செல்வன் என்பவர் தமிழ் இனத்தின், அரசியலின் மற்றும் பண்பாட்டு வெளிப்பாட்டின் ஒரு வலிமையான குரலாகவும் அடையாளமாகவும் திகழ்கின்றார்.
எனவே, தீபச்செல்வனின் குரலை ஒடுக்க முயற்சிப்பதும், அவரது கருத்துக்களைத் தணிக்கை செய்ய முயல்வதும் ஒட்டுமொத்த தமிழ் சமூகத்தின் குரலை ஒடுக்குவதன் அடையாளமாகும் என்பதை அரசாங்கமும் சிங்கள சமூகமும் அரசியல் ரீதியாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். வடக்கின் மக்களின் குரலை நசுக்கியதன் மூலம் கடந்த கால அரசியலில் நாம் சந்தித்த துயரமான சமூக அரசியல் வெடிப்புகளை எவரும் மறந்துவிடக் கூடாது. ஒரு இனத்தின் குரலை ஒடுக்க இன்னொரு இனத்திற்கு அரசியல் ரீதியாகவோ மனிதாபிமான ரீதியாகவோ எந்த உரிமையும் இல்லை என்பதை ஒடுக்குமுறையாளர்களும், அத்தகைய தணிக்கைகளைக் கோரும் இனவாத மனோபாவம் கொண்டவர்களும் இந்த 21 ஆம் நூற்றாண்டிலாவது ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
இன வன்முறையின் கொடூரத்தை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம், மீண்டும் அத்தகைய வன்முறை ஏற்படாத ஒரு நாகரீகமான அரசியல் கலாசாரத்தை இலங்கையில் உருவாக்குவதையே தீபச்செல்வன் முயற்சிக்கின்றார். அதற்காக அவர் தெற்கின் அரசியலில் இருந்து உண்மையான ஒத்துழைப்பை எதிர்பார்க்கின்றார். 1971 மற்றும் 1987-90 காலப்பகுதிகளில் அரச மற்றும் இராணுவ அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராகத் தங்களது அனுபவங்களை மீள் உருவாக்கம் செய்யும் தெற்கின் சிங்கள சமூகத்திற்கு இருக்கும் அதே உரிமை, தான் எதிர்கொண்ட வன்முறைகளை ஆக்கபூர்வமாக உரையாடலுக்கு உட்படுத்தும் ஒரு தமிழ் குடிமகனுக்கும் உண்டு. இது உலகின் எந்தவொரு நாட்டிலும் அல்லது எந்தக் காலத்திலும் போர் வன்முறைக்கு எதிராகத் தனது அனுபவங்கள் ஊடாகக் கருத்துத் தெரிவிக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குமான சுதந்திரமாகும். இது இலங்கை அரசியலமைப்பின் மூலமும் சர்வதேச சிவில் மற்றும் அரசியல் உடன்படிக்கையின் மூலமும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட, யாராலும் தடுக்க முடியாத ஒரு பிரஜையின் அடிப்படை உரிமையாகும்.
அனுஷா சிவலிங்கம் அவர்களால் மிகச் சிறப்பாகச் சிங்களத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட "இரவின் மீது அமர்ந்திருக்கும் ஒரு சிவப்புப் பறவை" (ராත්රිය මත රතු කුරුල්ලෙක් ලැගගෙන), ஜி.ஜி. சரத் ஆனந்த அவர்களால் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட "நடுகல்" (ස්මාරක ශිලාවත) மற்றும் "பயங்கரவாதி" (භයංකරවාදියා) ஆகிய தீபச்செல்வனின் நூல்கள் அனைத்து இலங்கையர்களாலும் வாசிக்கப்பட வேண்டியவை. இவை மனிதாபிமானத்திற்கு எதிரான கொடூர இனவாத மனோபாவங்கள் குறித்து ஆழமாகச் சிந்திக்க வைக்கும் சிறந்த படைப்புகளாகும்.
இனவாதக் குறுகிய மனோபாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, உண்மையான சகோதரத்துவத்தை நோக்கி இலங்கையர்களை அணிதிரட்டும் இவ்வாறான படைப்புகளைத் தடுத்து வைப்பதோ, தணிக்கை செய்வதோ, படைப்பாளியை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்குவதோ அல்லாமல், இப் படைப்புகளைச் சமூகமயப்படுத்தி ஒரு சுதந்திரமான உரையாடலுக்கு உட்படுத்துவதே அறிவுபூர்வமான அரசியலில் நிகழ வேண்டிய ஒன்றாகும்.
அவரது கருத்தியல் தொடர்பில் எவருக்கேனும் அல்லது ஏதேனும் ஒரு தரப்பினருக்கு உடன்பாடு இல்லையெனில், அதனுடன் கருத்தியல் ரீதியாக உரையாட வேண்டுமே தவிர, தமிழ் மக்களின் குரலை நசுக்கிய கடந்த கால அறிவற்ற மற்றும் அழிவுகரமான கொள்கைகளை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்று சம்பந்தப்பட்ட அரசியல் தரப்பினரிடமும் அதிகாரிகளிடமும் மிகத் தெளிவாக வலியுறுத்துகின்றோம்.
தீபச்செல்வனின் கருத்துச் சுதந்திரத்தை அரசாங்கத்திடம் அரசியல் கோரிக்கைகள் மூலம் வெல்ல முடியாவிடில், அவருக்கும் ஒட்டுமொத்த இலங்கையர்களுக்குமான கருத்துச் சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்த சட்ட ரீதியாக நாம் முன்வருவோம் என்பதையும் இறுதியாக வலியுறுத்துகின்றோம்.
---திலினா வீரசிங்க ---
--- 2026 - 04 -12 ---
